15 Jaar Zeemansvrouwen

Het is alweer 15 jaar geleden, dat Jenny Nijburg via krant en radio dames opriep om samen een koor op te richten, dat zich zou gaan richten op shanty’s. Aan deze oproep gaven zo’n 50 dames gehoor, een aantal dat zich in enkele weken nog uitbreidde. Voor de oprichting was er ook al een dirigente gevonden in de persoon van Aukje Broekema.

De eerste officiële repetitie werd er druk beraadslaagd wat de naam van het koor moest worden en wat precies het repertoire. Besloten werd, dat we ons zouden presenteren als de tegenhangers van de zeelui, de vrouwen die thuis bleven en zelf alles moesten regelen, daardoor zeer zelfstandig waren, kortom ZEEMANSVROUWEN.

In eerste instantie bestond het koor alleen uit vrouwen, ook de begeleiding werd alleen door vrouwen verzorgd en de accordeonist die aangaf ook bij ons te willen spelen kreeg te horen dat hij als man niet gewenst was. Dit veranderde echter binnen enkele maanden en als eerste man werd Henk Stavast als accordeonist binnengehaald en tot op de dag van vandaag hebben we daar geen spijt van !!!

In 15 jaar verandert er natuurlijk veel, van de leden van het eerste uur zijn er nu nog 24 over, gelukkig zijn er ook nieuwe leden bijgekomen, zodat het koor nog altijd uit 57 leden bestaat. Ook is Henk Stavast niet meer de enige man die aan het koor verbonden is, we hebben ook een Henk (van Bruggen) als penningmeester, een basgitarist in de persoon van Fons Dijkstra en als dirigent Nico Dijkman.

Uiteraard moest dit jubileum gevierd worden en dit hebben we allereerst op maandag 19 september met elkaar gedaan in de vorm van een brunch, zoals gewoonlijk weer uitstekend verzorgd door Rene en Ursula van De Broeckhof. Er werden natuurlijk herinneringen opgehaald en de 24 leden van het eerste uur werd gevraagd naar voren te komen en samen een lied te zingen. Het lied dat volgde was het lied dat als allereerste lied samen was gezongen : My Bonny.

Vrijdag 23 september volgde ons jubileumconcert in de geheel vernieuwde zaal in De Broeckhof. Medewerking zou worden verleend door het duo “NulenniX”, maar door ziekte moest dit duo afzeggen. Op het laatste moment werden “De Sara’s” bereid gevonden hun plaats in te nemen. Het werd een heel gezellige avond, waarbij het publiek met volle teugen genoot en geweldig reageerde op het gebodene. Ook de gasten uit Bruchmühlen hadden er geen spijt van dat ze zo’n 500 km afgelegd hebben om deze avond bij te wonen, samen met de andere genodigden – vertegenwoordigers van andere koren en de gemeente Menterwolde.

Festivals

In de maanden augustus en september was het de tijd voor diverse festivals.

Op 26 en 27 augustus organiseerde Stadskanaal een groot shantyfestival met als thema “Culturele Nostalgie”. Vrijdagavond 26 augustus traden de Zeemansvrouwen op in sporthal De Spont in de vooravond van het buitengebeuren. De sfeer was er plezierig en ontspannen en het optreden van de Zeemansvrouwen heeft veel waardering geoogst bij publiek en deelnemende koren. Al met al een optreden waar wij met plezier aan terug zullen denken.

Op 10 september vond er een shantyfestival plaats in Veendam waaraan 6 koren deelnamen. Twee koren uit Duitsland en vier uit onze eigen regio, waaronder de Zeemansvrouwen. Het was op die dag prachtig zomers weer, mooier kon het niet. De ontvangst vond plaats in cultuurcentrum Van Beresteyn te Veendam. De verzorging was perfect geregeld. De optredens vonden plaats op 3 podia en ook hier oogstten de Zeemansvrouwen veel succes met hun optreden. Ook dit was een geslaagde dag om naar terug te kijken.

De volgende dag, 11 september was het de beurt aan Emmen om een shantyfestival te organiseren. Hier waren 8 podia ingericht, waar per podium 3 koren afwisselend optraden. Zoals gebruikelijk in Emmen was er ook een grote braderie in de Hoofdstraat. Vooraf hadden we wat bedenkingen, omdat het podium waar de Zeemansvrouwen zouden optreden in een zijstraat aan het eind van de braderie gelegen was, waardoor we vreesden niet al te veel publiek te trekken, maar deze angst bleek ongegrond, want ook hier wist het publiek ons goed te vinden en ons optreden erg te waarderen. De verzorging was ook hier weer prima geregeld, dus alweer een dag om met plezier op terug te zien.

Tenslotte trokken wij op 17 september naar Rijssen. Hier werd voor de eerste keer een shantyfestival georganiseerd, waaraan 4 koren deelnamen, waaronder de Zeemansvrouwen. Hier waren 2 podia ingericht.

De organisatie was perfect geregeld, ondanks de zeer slechte weersvoorspellingen bleef het droog, het enige wat mankeerde was helaas het publiek en voor een geslaagd optreden is ook dat nodig. Om deze reden werd het laatste optreden ingekort. Jammer, we hadden het graag anders gezien.

Spakenburgse Dag

Woensdag 3 augustus was weer 1 van de Spakenburgse Dagen en voor deze dag was het koor weer uitgenodigd om op te treden, zoals al vele jaren het geval is geweest. Omdat we weten dat het hier altijd heel gezellig is verheugde iedereen zich op deze dag en hoopte dat het weer geen spelbreker zou zijn, zoals vorig jaar het geval was, toen een aantal enorme hoosbuien het publiek van de braderie afjoegen.

’s Morgens vroeg vertrok de bus richting Spakenburg en het begin van de reis verliep voorspoedig, tot een voor niet uit de buurt afkomstige mensen onbegrijpelijke omleiding, waarbij je uiteindelijk na kilometers rijden en het zonder verdere verwijzing plotseling stoppen van de aangegeven route, weer op het beginpunt terug kwam. Voeg daarbij een door de drukte veroorzaakte file (door het mooie weer kwam er zeer veel publiek op deze dag af). Het gevolg was, dat de bus tenslotte aankwam op het moment dat het eerste optreden zou moeten beginnen. Intussen had de organisatie een tweetal accordeonisten bereid gevonden een kwartiertje in te vallen, zodat de koorleden zich klaar konden maken voor dit optreden.

Gelukkig hield het weer zich goed, zodat we tussen de optredens lekker de braderie over konden lopen en ook het nodige eten en drinken tot ons konden nemen. Iedereen was echter weer stipt op tijd bij het podium, waar men dan kon genieten van het op dat moment gebodene, zoals de Wieringer Dangsers, ook een groep die regelmatig in Spakenburg aanwezig is en de Spakenburgse volksdansgroep, die uiteraard veel enthousiasme bij het publiek veroorzaakte. Een zelfde enthousiasme konden wij ook weer opwekken, zodat het publiek én wij hebben genoten! Ook Alie Haak heeft haar best gedaan: niet meegezongen, maar wel 18 cd’s aan de man (en vrouw) gebracht. Al met al was dit weer een geslaagde dag, waarbij de organisatie ons na het laatste optreden “tot volgend jaar” wenste.

In het water gevallen!!

Op zaterdag 25 juni trok het koor vol goede moed naar Gouda voor het festival aldaar.

Helaas kwam de voorspelling, die al de hele week was gedaan, dat het weer deze dag het slechtst van de hele week zou zijn met zeer veel regen, volledig uit.

Allereerst werd het winnende koor van vorig jaar onder het zingen van diverse bekende zeemansliederen binnengehaald, waarna wij richting markt vertrokken, waar ons 1^e optreden zou zijn. De bedoeling was, dat wij vóór Bar “De Tapperij” zouden zingen en de eigenaar had een overdekt terras, waar het publiek plaats kon nemen. Deze eigenaar had echter heel goed begrepen dat dit zo niet kon en had zijn terras leeggemaakt, zodat we onder de overkapping konden zingen. Ook kregen alle koorleden + aanhang een consumptie van hem aangeboden. Gelukkig voor hem trok ons optreden toch nog wat van de weinige winkelende mensen aan, waarvan een deel bij gebrek aan een terras maar naar binnen ging, zodat hij toch wat klandizie had. Dat had hij later ook van het koor, want een rondje markt was in de regen snel gemaakt, daarna zochten de meeste leden de warmte en gezelligheid van “De Tapperij” weer op, waar zij werden ontvangen met eigen gezang, afkomstig van onze eigen cd, door de eigenaar gekocht en direct opgezet.

Om half 3 vertrokken we naar de plaats waar we op de boot zouden gaan voor ons 2^e optreden. Om een lang verhaal kort te houden: de boot is nooit gekomen en tijdens het lange wachten kregen we ook nog te horen, dat maar ongeveer de helft van het koor aan boord kon en dat er ook geen overdekking was voor de muzikanten!!! Iedereen met maar een klein beetje verstand van muziek weet dat muzikanten hun instrumenten bij vochtig weer zeker niet uit hun koffer halen. Verder gaf Nico aan dat óf het hele koor aan boord zou gaan óf niemand! Aangezien de boot nooit is gekomen was dit ook geen punt van discussie meer en trok het koor – lopend – weer naar het beginpunt, waar het laatste optreden zou plaatsvinden. Ondertussen heerste er al een katterige stemming en velen gaven aan dat het voor hen niet meer hoefde. Dit werd nog verergerd toen bekend werd, dat het eten dat na afloop geserveerd zou worden overdekt zou staan, maar dat wij geacht werden dit onoverdekt, in de regen, te nuttigen.

Wij hebben nog wel opgetreden en ondanks de commotie die tijdens dit optreden ontstond, doordat een koorlid van Barend Fox onwel werd en door de ambulance werd meegenomen, ons optreden afgemaakt, maar zijn direct daarna afgereisd en zijn onderweg ergens aangegaan om wat te eten.

De algemene stemming na deze dag was: Die zien ons nooit meer terug!!!

Dat het al of niet regent heeft een organisatie niet in de hand, maar dat dit wel het geval zou zijn was al dagen lang bekend en een goede organisatie treft dan maatregelen, zorgt voor overdekking in welke vorm dan ook.

Donderdag 30 juni was er een concert in Woonzorgcentrum “Coendershof” in Groningen. Gelukkig werd de katterige stemming hier weggenomen, want ondanks dat er helaas weinig publiek was, was het een heel gezellige avond. Het wel aanwezige publiek heeft volop genoten, vooral weer van de oude bekende nummers.

Annen

Het festivalseizoen is weer begonnen. Helaas was de opmaat weer een trieste noot, omdat de man van Jantje Klopstra de week voor het festival in Annen overleed en ook bij zijn afscheid lieten de koorleden zich van hun beste kant zien.

Dat deden ze op een heel andere manier ook de dag erna in Annen, waar een geweldig vocaal evenement plaatsvond, waaraan 25!!! koren deelnamen, die op 6 verschillende podia optraden.

Ook voor mensen die slecht ter been zijn was er geen enkel probleem om op deze locaties te komen, want er reden continu 2 treinwagons, getrokken door een trekker langs de verschillende podia en ook het meenemen van rollators was geen enkel probleem, in ieder geval niet voor de gebruikers van deze hulpmiddelen. Het kon hooguit een probleem zijn voor de overige passagiers, die er niet eerder uitkonden, omdat soms de rollators de uitgang versperden. Maar dit werd opgelost door een kortere weg naar het podium waar moest worden opgetreden te nemen.

Ondanks de slechte voorspellingen viel het weer reuze mee en hadden we voor ons 2^e optreden het geluk, dat er een buitje viel tijdens het optreden van het koor dat voor ons op deze locatie mocht zingen. Zij hadden hun muzikanten buiten de trailer waar het koor in stond geplaatst en moesten dus direct stoppen, om schade aan de instrumenten te voorkomen.

Gelukkig duurde de regen niet lang, zodat wij voor een spetterend optreden konden zorgen, waar ook heel veel publiek op af  kwam.

Bij ons laatste optreden hadden we minder geluk en moesten wij eerder afbreken, omdat het zo hard ging regenen, dat het aanwezige publiek snel beschutting zocht en optreden doe je toch voor het publiek.

Een aantal koren verzorgde ook ’s avonds nog een optreden, zo ook ons koor en ook dit keer weer met heel veel succes. Dit was aan het begin van de avond, waarbij ook de doelgroep voor ons soort muziek (de niet meer zo jonge luisteraars) zeer ruim vertegenwoordigd was.

Dat onze optredens goed in de smaak zijn gevallen blijkt uit het feit, dat er van onze nieuwe cd op deze dag alleen al 27 stuks verkocht zijn. Ook het stuk in de regionale krant was voorzien van 1 foto: die van ons koor!!!

Rest nog een groot compliment aan de organisatie, die alles geweldig voor elkaar had, van lunchpakketten tot vervoer. Ook de bewegwijzering naar de diverse podia was prima verzorgd. Jammer was alleen, dat er geen duidelijk nummer bij de podia vermeld was, zodat er wel eens verwarring ontstond bij de dicht bij elkaar gelegen podia.

En nu op naar Gouda.

Cd-opname!!

Na maanden ijverig repeteren was het dan eindelijk zo ver. Op vrijdag 13 mei (wat een dag voor bijgelovige mensen) kwamen we rond 18.30 uur bijeen voor het opnemen van onze tweede cd. Groepsgewijs werden we door Arnoud van AE Productions, die ook onze eerste cd verzorgd heeft, op onze plaats gezet en daarna werd er eerst proefgezongen, zodat de apparatuur goed kon worden afgesteld. Ondanks de onheilspellende datum verliep alles zeer voorspoedig en toen we tegen elf uur ’s avonds naar huis gingen waren er al 7 nummers naar tevredenheid opgenomen. Ieder nummer wordt minstens 2 keer opgenomen en uiteraard zijn er de nodige pauzes, waarin iedereen zich weer kan ontspannen.

’s Zaterdags hadden we een vrije dag om de stem rust te geven en zondagmorgen was het om 9.30 uur weer verzamelen. Er stond ons nog een behoorlijke klus te wachten, maar de sfeer was geweldig en heel ontspannen, dit mede dankzij Nico en Arnoud, die ons regelmatig aan het lachen maakten. Ook bijgeluiden (wapperend plastic) veroorzaakt door de wind, waardoor sommige stukjes over moesten, konden de pret niet drukken. Verder werkte de prima verzorging door René en Ursula uiteraard mee aan de goede sfeer.

’s Middags werden we voorzien van een uitstekende lunch, met heerlijke soep, witte en bruine broodjes, krentenbollen en Deense broodjes en kroketten. Dit alles in zeer ruime mate, waardoor er aan het eind van de middag voor de liefhebbers nog voldoende aanwezig was om de maag weer te vullen.

Ondanks dat het een lange dag was werd er tussendoor, als Nico de opnames ging beluisteren, onder leiding van Henk gewoon doorgezongen, maar dan niet ons gewone repertoire, maar allerlei populaire en/of oude wijsjes. Dit terwijl het ook voor de muzikanten een zeer zware dag was, maar krampverschijnselen aan handen werden door Jenny vakkundig met gel behandeld.

Aan het eind van de dag deelde de penningmeester mee, dat het bestuur had besloten dat er zo hard en goed was gewerkt en dat de stemming dermate prima was geweest dat de dag gezamenlijk zou worden afgesloten met een drankje. Uiteraard werd deze mededeling met gejuich ontvangen.

Zo was het tegen 7 uur ’s avonds eer we weer thuis waren na een inspannende en tegelijkertijd ontspannende dag en nu maar in spanning afwachten hoe het resultaat klinkt!

Feest

Woensdag 27 april trok het koor naar Groningen, om daar in verpleeghuis ’t Blauwbörgje een optreden te verzorgen. Wegens verhindering van onze dirigent was de leiding weer in handen van onze accordeonist Henk Stavast, die zich ook deze keer geweldig van zijn dubbele taak kweet. Het aanvangsuur was voor dit soort optredens ongewoon vroeg, n.l. 19.00 uur, maar dit feit verhinderde niet dat de opkomst weer zeer groot was.

Het publiek was al voor het begin zeer enthousiast en trakteerde het koor nog voor er één noot gezongen was op een applaus. Het enthousiasme groeide tijdens het optreden tot grote hoogte, er werd meegezongen en er werd ook gedanst.

In de pauze werd het publiek voorzien van een (alcoholische) versnapering, voor velen een advocaatje met slagroom. Enkelen hadden tijdens het 2^e gedeelte van het optreden echter geen tijd om hiervan te genieten, zo intensief zongen ze mee met vooral de oude bekende liedjes.

Zo werd het een feest voor het publiek en daardoor ook voor het koor, dat natuurlijk erg genoot van het plezier dat al deze mensen uitstraalden.

De avond werd afgesloten met het Grönnens Laid, zeer tot genoegen van de aanwezigen, die dit dan ook uit volle borst meezongen.

Afscheid van ons erelid

In de maand maart ontvingen wij helaas het bericht, dat ons erelid Jantje de Boer op de leeftijd van 92 jaar is overleden. In december was ze nog present bij ons kerstconcert in “De Broeckhof”. Tot op het laatst heeft zij ons koor, waarvan ze vele jaren zelf deel uit maakte, een warm hart toegedragen en had ze er veel plezier in om concerten bij te wonen. De crematie heeft in familiekring plaatsgevonden, dus is er namens de koorleden een kaart gestuurd om aller deelneming te betuigen.

Maar gelukkig gingen naast de trieste ook de vrolijke dingen door, om te beginnen met een optreden op 17 april in de Gockingaheem te Noordbroek. Zoals altijd was het hier weer een geslaagd optreden. De mensen reageren altijd spontaan en genieten zichtbaar van het gebrachte. Dat maakt het ook voor het koor tot een fijne belevenis.

Op 25 april volgde een optreden voor de Anbo in Wagenborgen. De locatie is prachtig en koorleden zaten  samen met de bezoekers in één zaal. Jammer genoeg viel het bezoekersaantal wat tegen, maar desondanks was het een gezellige avond. Het koor werd aan het eind van de avond verrast met 5 cakes, die op de eerstvolgende repetitie ’s maandags met veel smaak werden verorberd.

Hoe het tot nu toe verder ging

Op 13 oktober hadden we een optreden in woonzorgcentrum “Molenhof” in Nieuwe Pekela, waar het publiek weer zichtbaar van genoot en daar genieten wij als koor weer van.

Het geplande concert in Gockingaheem te Noordbroek verviel, omdat na Antje ons nu ook Zwaantje de Bruin ontviel. Ook Zwaantje was van het begin af aan lid van ons koor en liet nu een lege plek achter bij de sopranen. Verdrietig hebben wij met velen afscheid van haar genomen, zoals wij ook afscheid namen van Henk Bos, de man van ons lid Minkie.

Eind oktober trokken we naar Groningen, om in “Maartenshof” op te treden. Het werd een heel gezellige middag, waarbij we in het publiek een jarige mochten begroeten. Zij bereikte op deze dag de leeftijd van 90 jaar en uiteraard was dit goed voor een uit volle borst gezongen “lang zal ze leven”, wat ze al aardig in praktijk had gebracht!

In december volgde nu de reeks kerstconcerten, waar het weer gelukkig geen spelbreker was zoals vorig jaar, hoewel het er de 10^e december om spande of Hellum wel bereikt kon worden. Dit bleek echter geen probleem en er stond een groot koor in het kerkje aldaar. De volgende dag werd Scheemda aangedaan, de thuishaven van “De Esborgzangers”. Jammer was hier, dat er voor de zittende koorleden weinig ruimte was en dat deze koorleden van hun groep gescheiden waren. Ook konden we het optreden van de Esborgzangers niet meebeleven, omdat de zaal al overvol was. Dit gemis konden we de vrijdag erop inhalen, want op ons eigen concert in “De Broeckhof” was dit koor bij ons te gast. Het werd weer een prachtige avond en het publiek ging na afloop al in goede kerstsfeer zeer voldaan naar huis.

Het laatste kerstconcert werd in Zuidlaren in woonzorgcentrum “Tienelswold” gehouden.

Het nieuwe jaar begonnen we met frisse moed met ons normale repertoire in woonzorgcentrum “Sint Franciscus” in Veendam. Deze avond verliep niet zoals gepland, omdat een van de koorleden onwel werd op het podium, waardoor we maar een deel van de liedjes hebben gezongen, maar wel de afspraak hebben gemaakt om op een later tijdstip een nieuwe poging te wagen. Gelukkig bleek het met het koorlid redelijk mee te vallen en hoefde zij niet naar het ziekenhuis, maar kon naar huis worden gebracht.

Vervolgens gingen we op 20 januari naar Sappemeer, naar woonzorgcentrum “Sint Jozef” en ook hier werd het optreden met veel plezier ontvangen.

Minder plezierig was het bericht, dat de echtgenoot van Sarina Heller was overleden. Ook bij zijn afscheid waren vele koorleden present en lieten zien wat ons koor zo speciaal maakt: de saamhorigheid in goede, maar vooral ook in slechte tijden. Laten we hopen, dat we voorlopig geen slechte tijden meer hebben!

Onze eerste blog

Een eigen plekje op de site, waar we vanuit het koor kunnen vertellen over het wel en soms wee van het koor.

30 augustus zijn de repetities weer begonnen, maar de activiteiten hebben in de vakantieperiode beslist niet stil gelegen. Zo waren er diverse dagvullende programma’s.

Om te beginnen in juni in Raalte, waar men naast de diverse koren ook van de korenwijn met haring kon genieten.

In juli trok het koor vervolgens naar Bruchmühlen, waar het van de optredens weer een groot feest wist te maken tot enthousiasme van het publiek.

Eind juli werd Assen bezocht, waar een festival werd gehouden tijdens het weekend van de beroepsvaart. Jammer genoeg vielen er zo nu en dan buien, maar wij hadden het geluk dat deze niet tijdens onze optredens vielen, maar vlak erna.

Heel anders was dat begin augustus is Spakenburg, waar de weergoden de organisatie, de deelnemers en het publiek tijdens deze Spakenburgse Dag zeer beslist niet gunstig gezind waren en we werden “getrakteerd” op hoos- en stortbuien, waarvan, ondanks dat we onder een afdak stonden, met name de sopranen last hadden. Desondanks konden we het publiek, onder deze omstandigheden echte diehards, toch weer vermaken.

Tussendoor waren er dan nog de optredens in verpleeghuis Old Wolde en woonzorgcentrum “’t Vondelhuys” beide in Winschoten.

De geplande optredens in Rotterdam tijdens de havendagen en in woonzorgcentrum ”Clockstede”  in Nieuwe Pekela en de Reensche Compagnie in Hoogezand konden geen doorgang vinden, omdat we begin september helaas definitief afscheid moesten nemen van Antje, onze accordeoniste vanaf het eerste uur.

Antje, bedankt dat wij hebben mogen genieten van je vrolijkheid, humor en het plezier in het gezamenlijk muziek maken dat je uitstraalde. Je blijft altijd in ons hart.