Op 13 oktober hadden we een optreden in woonzorgcentrum “Molenhof” in Nieuwe Pekela, waar het publiek weer zichtbaar van genoot en daar genieten wij als koor weer van.
Het geplande concert in Gockingaheem te Noordbroek verviel, omdat na Antje ons nu ook Zwaantje de Bruin ontviel. Ook Zwaantje was van het begin af aan lid van ons koor en liet nu een lege plek achter bij de sopranen. Verdrietig hebben wij met velen afscheid van haar genomen, zoals wij ook afscheid namen van Henk Bos, de man van ons lid Minkie.
Eind oktober trokken we naar Groningen, om in “Maartenshof” op te treden. Het werd een heel gezellige middag, waarbij we in het publiek een jarige mochten begroeten. Zij bereikte op deze dag de leeftijd van 90 jaar en uiteraard was dit goed voor een uit volle borst gezongen “lang zal ze leven”, wat ze al aardig in praktijk had gebracht!
In december volgde nu de reeks kerstconcerten, waar het weer gelukkig geen spelbreker was zoals vorig jaar, hoewel het er de 10e december om spande of Hellum wel bereikt kon worden. Dit bleek echter geen probleem en er stond een groot koor in het kerkje aldaar. De volgende dag werd Scheemda aangedaan, de thuishaven van “De Esborgzangers”. Jammer was hier, dat er voor de zittende koorleden weinig ruimte was en dat deze koorleden van hun groep gescheiden waren. Ook konden we het optreden van de Esborgzangers niet meebeleven, omdat de zaal al overvol was. Dit gemis konden we de vrijdag erop inhalen, want op ons eigen concert in “De Broeckhof” was dit koor bij ons te gast. Het werd weer een prachtige avond en het publiek ging na afloop al in goede kerstsfeer zeer voldaan naar huis.
Het laatste kerstconcert werd in Zuidlaren in woonzorgcentrum “Tienelswold” gehouden.
Het nieuwe jaar begonnen we met frisse moed met ons normale repertoire in woonzorgcentrum “Sint Franciscus” in Veendam. Deze avond verliep niet zoals gepland, omdat een van de koorleden onwel werd op het podium, waardoor we maar een deel van de liedjes hebben gezongen, maar wel de afspraak hebben gemaakt om op een later tijdstip een nieuwe poging te wagen. Gelukkig bleek het met het koorlid redelijk mee te vallen en hoefde zij niet naar het ziekenhuis, maar kon naar huis worden gebracht.
Vervolgens gingen we op 20 januari naar Sappemeer, naar woonzorgcentrum “Sint Jozef” en ook hier werd het optreden met veel plezier ontvangen.
Minder plezierig was het bericht, dat de echtgenoot van Sarina Heller was overleden. Ook bij zijn afscheid waren vele koorleden present en lieten zien wat ons koor zo speciaal maakt: de saamhorigheid in goede, maar vooral ook in slechte tijden. Laten we hopen, dat we voorlopig geen slechte tijden meer hebben!
